قبل از جنگ صفین معاویه جاسوسان فراوانی را وارد سپاه امیر المومنین حضرت علی (ع) کرد
که مهمترین کار این جاسوسان تفرقه انداختن و ترساندن سپاهیان مولا علی (ع) بود
دونفر از آنان به نام های عبد الله و حنظله بین سپاه مولا علی حالت خیرخواهی و نصیحت به خود گرفتند و گفتند با معاویه مکاتبه کن و از این جنگ بپرهیز که مشخص نیست پیروز شوید با این حرف ها سر و صدایی بین سپاه به پا شد اما حضرت علی (ع) چنین فرمودند:
خداوند وارث بندگان و سرزمينها و پروردگار آسمانها و زمین است و همگي به سوي او باز مي‏گرديم. به هر کس بخواهد فرمانروايي مي‏دهد و از هرکس بخواهد آن راباز مي‏ستاند. هر که را بخواهد گرامي مي‏دارد و هر که را بخواهد ذليل مي‏سازد. پشت کردن به دشمن از آن گمراهان و گنگهکاران است، گرچه به ظاهر پيروز يا مغلوب شوند. به خدا سوگند، من سخن کساني را مي‏شنوم که هرگز حاضر نيستند معروفي را بشناسند و منکري را انکار کنند.
با این سخنان مولا علی هویت دو جاسوس مشخص شد.
(به نقل از کتاب فروغ ولایت، اثر آیت الله جعفر سبحانی)
اما تاریخ تکرار می شود
و امروزه در اوج جنگ با سپاه کفر و سپاه شیطان که بزرگترین شیاطین و پیروان آنان در طول تاریخ در این جنگ حضور دارند این حرف ها از دهان چه کسانی بیرون می آید و متعلق به چه گروه و حزب و یا وابسته به چه افرادی هستند؟