❁﷽❁ ✨ دستای مهربون، دل‌های شاد ✨ یکی بود یکی نبود، زیر گنبد کبود، غیر از خدا هیچ‌کس نبود. 🕌 توی یک خونه‌ی پُر از شادی و نور ☀️، بابا علی مهربون، مامان فاطمه قشنگ 🌸، زهرا جووون خوشگل و خدیجه کوچولو نازنین 👧🏻 زندگی می‌کردن. این خانواده‌ی خوب، همیشه دلشون می‌خواست به بقیه کمک کنن و دل آدما رو شاد کنن 😊. یک روز قشنگ، بابا علی داشت می‌اومد خونه. دید یک پیرزن 👵🏻 مهربون، داره توی خیابون راه می‌ره، اما خیلی ناراحته و غصه‌داره 😔. بار و بندیلش هم سنگین بود. بابا علی رفت جلو و گفت: "سلام مادر جون! خوبی؟ چرا انقدر ناراحتی؟" پیرزن گفت: "سلام پسرم! راستش خونه‌ام یک مشکلی پیدا کرده و من باید برم یک جای دیگه. اما خیلی غصه‌دارم که چطوری همه وسایلم رو ببرم و دلم آروم نمی‌گیره." 🥺 بابا علی خندید و گفت: "عه! این که ناراحتی نداره! من کمکتون می‌کنم. خدا دوست داره ما به آدما کمک کنیم تا دلشون شاد بشه." 🥰 بابا علی اومد خونه و قصه‌ی پیرزن رو برای مامان فاطمه و زهرا جووون و خدیجه کوچولو تعریف کرد. مامان فاطمه سریع گفت: "آخ جون! پس ما هم باید بریم کمک! زود باشیم بریم دل اون خانم رو شاد کنیم." زهرا جووون (که از خدیجه یکم بزرگ‌تر بود) گفت: "من می‌تونم وسایل‌های سبک‌تر رو بردارم." 💪🏻 خدیجه کوچولو با اون صدای کوچولوش گفت: "منم می‌تونم دست مامان‌جون رو بگیرم که خسته نشه." 🤝 همه‌ی خانواده با هم رفتن پیش پیرزن. پیرزن وقتی دید یک خانواده‌ی مهربون و شاد اومدن کمکش، چشم‌هاش پُر از اشک شد، اما این بار اشک شادی بود. 😄 بابا علی تند و تند وسایل سنگین رو برداشت. مامان فاطمه وسایل‌ها رو توی یک پارچه‌ی قشنگ پیچید 🎀. زهرا جووون یک عالمه وسایل ریزه میزه پیرزن رو گذاشت توی کیفش 🎒. و خدیجه کوچولو، دست‌های گرم پیرزن رو گرفت و باهاش حرف‌های قشنگ زد تا دلش آروم بشه. 🗣️ وقتی همه کارها تموم شد، پیرزن قشنگ خندید و گفت: "واییی! شماها مثل فرشته‌ها 🧚🏻‍♂️ اومدید. حالا دلم خیلی آرومه و اصلاً غصه ندارم. خدا بهتون پاداش بده." 🙏 بابا علی و مامان فاطمه به هم نگاه کردن و خندیدن. دیدن که وقتی به کسی کمک می‌کنن، دل خودشون هم چقدر شاد می‌شه. ✨ فهمیدن که خدا خیلی دوست داره که ما زود به کمک آدم‌هایی بریم که غصه‌دارن یا کسی رو ندارن. این کار قشنگ، گناهان بد ما رو هم از بین می‌بره. 🗑️ الحمدلله خدیجه کوچولو و زهرا جووون یاد گرفتن که مهربونی کردن بهترین بازی دنیاست. 💫 قصه ما به سر رسید، کلاغه به خونه‌اش نرسید. پدر و مادر مهربان! این قصه اقتباسی از روایت نورانی زیر می‌باشد: امیر المومنین علی علیه السلام: مِنْ كَفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَ التَّنْفِيسُ عَنِ الْمَكْرُوبِ. از كفّاره گناهان بزرگ، به فرياد مردم رسيدن، و آرام كردن مصيبت ديدگان است. نهج البلاغه - حکمت ٢٤ 🌼🌻💐🌷🏵️💮🌸🪷🌺🌹 قصه‌های شبانه از روایات اهل بیت علیهم‌السلام 🌟 ان شاالله هر شب با یک قصه زیبا از معارف اهل بیت (علیهم السلام)، دنیایی از مهربانی، دانایی و نور را به قلب کودکانمان هدیه دهیم. 🆔 https://eitaa.com/joinchat/4118021162C080f17b628