#آیه_روز 🔰 فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ أَن سَبِّحُواْ بُكْرَةً وَ عَشِيّاً (سوره مریم، آیه‌ی 11) 📖 ترجمه: 🔺 پس (زكریّا) از محراب عبادت به سوى مردم خارج شد، آنگاه به آنان اشاره كرد كه در صبح و شام خدا را تسبیح گویید. 📚 تفسیر: 🔻 در تبلیغ، هموطن بودن مبلّغ اولویّت دارد. «فخرج على قومه» 🔻 مردان خدا، مكان خاصّى را براى عبادات خود قرار مى دهند. «المحراب» 🔻 كسى كه مردم را به عبادت دعوت مى كند، باید خود نیز اهل عبادت باشد. «فخرج على قومه من المحراب فاوحى الیهم» 🔻 با هر وسیله اى باید تبلیغ كرد. (آنجا كه زبان زكریّا بند مى آید، با اشاره به مردم سفارش مى كند كه خدا را تسبیح كنید.) «فاوحى الیهم» 🔻 وظیفه ى انبیا، دعوت مردم به عبادت است. «فاوحى الیهم ان سبّحوا» 🔻 فرزنددار شدن پیرمرد از همسر نازا، نشانه ى منزّه بودن خداوند از هرگونه كاستى و ناتوانى است. «سبّحوا» 🔻 عبادت زمانى ارزش دارد كه دائمى باشد، نه مقطعى و موسمى. «بكرة و عشیّا» 🔶 تفسیر نور، سوره مریم، ذیل آیه‌ی 11