#سیره_شهید ✨ بگذار گریه کنم؛ یادداشتی از شهید احمدرضا احدی 🔸 دنیا همه اش غرور است، خودنمایی است، ریاست. دنیا همه اش شرک است؛ آن هم این دنیای اعمال ما. وقتی همه چیز حتی محبت ها و عداوت ها برای خدا شد، وقتی که غم ها و شادی ها برای خدا شد، وقتی که سکوت و فریاد ها برای خدا بود، وقتی همه اش خدایی بود نه شیطانی، دنیا جلوه‌اش عوض می شود؛ 🔸 اما حالا که این طور نیست. دنیا همه‌اش کجی است؛ همه‌اش شرک است. ما همه دروغگوئیم. در گفته‌هایمان در تعریف هایمان دم از شهادت می‌زنیم؛ اما در میدان جنگ پایمان می‌لرزد. اما دروغ می‌گوئیم. وقتی در کارها عشق به خدا بود، دنیا عوض می‌شود. این همه رنج‌ها که می‌کشی، این همه زخم ها که می‌خوری، این همه ناملایمات که می‌بینی، اگر برای خدا نباشد هیچ است هباء است. 🔸 گفتنت، شنیدنت، رفتن و آمدنت،بودن و نبودنت، خندیدن و گریستنت،خوشحال وغمگین شدنت،فریادت ،سکوتت؛ کدامش برای خداست ؟ 🔸 هیچ کس نیست، هیچ چیز نیست، در میقات وجود خسی هم نیست .همه اش خداست، همه چیز خداست. دوستی ها، عداوت ها،حرکات و سکنات، همه چیز و همه چیز از خداست .هر خوبی،هر قوه ای و هر موثر در وجودی هست ، خداست. 💥 دربندی خان عراق (۶۴/۵/۲۶)