📰 مهدی(عج) جان ایران  در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند. «صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در زمان توقف آتش سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها. دویست و بیست و هفتمین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، شهید استواریکم مهدی افتخاری‌فر، او از مدافعان امنیت فراجا بود که هنگام دفاع از امنیت کشور مقابل کلانتری ۱۲۶ تهرانپارس به شهادت رسید. این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد. دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره دویست و بیست و هفت سرمقاله  مهدی(عج) جان ایران  «انتظار»، در منطق فکری انقلاب اسلامی، یک وضعیت فعال و مسئولانه است نه یک مفهوم صرفاً انتزاعی و عاطفی. انتظار یعنی آماده‌بودن برای «پنجه درافکندن با زورگویان».  همان‌طور که «کسانی که در دوران دفاع مقدس، در صفوف دفاع مقدس شرکت میکردند، منتظران حقیقی بودند» ملّتی که در دفاع ۱۲ روزه و فتنه آمریکایی دی ۱۴۰۴ پای کشور و نظام و اسلام ایستاد، میتواند ادعا کند که اگر امام زمان بیاید، پشت سر آن حضرت در میدانهای خطر قدم خواهد گذاشت. سال ۱۴۰۴ سالی بود که انقلاب اسلامی، نه در سطح شعار، بلکه در میدان واقعی نبرد، با نمادهای عریان فساد و جنایت و نسل‌کشی طاغوت درافتاد. انتظار فرج، یعنی نپذیرفتن ولایت طاغوت و انقلاب اسلامی نشان داد این «نه گفتن» را به عمل تبدیل کرده است. آنچه ایران در ۴۷ سال گذشته، به نمایش گذاشته، بالاترین جلوه انتظار فرج است؛ انتظاری که خود را در شکل‌دهی به نظم نوین جهانی نشان داد. تجربه سال ۱۴۰۴ بار دیگر ثابت کرد که استقرار عدالت و هر پیشرفتی در یک جامعه، نیازمند قدرت است؛ قدرتی که «لاتَظلمون و لاتُظلمون» واقعی است، نه آنکه صرفاً در برابر ظالمان به موعظه و توصیه اخلاقی بسنده کند. تجربه سال ۱۴۰۴ و مواجهه مستقیم در جنگ ۱۲ روزه نشان داد که مسئله غرب با ایران، نه برنامه هسته‌ای است و نه نفوذ منطقه‌ای. انقلاب اسلامی و ملّت ایران، برخلاف دولت‌های رام‌شده دیگر دنیا، حاضر نیست و نمی‌تواند در نظم ظالمانه‌‌ی دنیا ادغام شود. همین ویژگی است که این نظام را در چشم ملّت‌های جهان، به‌ویژه پس از حوادث طوفان‌الاقصی، در سمت درست تاریخ قرار داده و ایران امروز را به یکی از کانون‌های اصلی زمینه‌سازی ظهور تبدیل کرده است.  پیوند تاریخی ایرانیان با مهدویت، از سال‌های نخستین و نقش برجسته حسین بن روح نوبختی ـ نایب خاص امام عصر(عج) و از خاندان بزرگ شیعیان ایرانی ـ تا دوران انقلاب اسلامی و تأسیس جمهوری اسلامی، کارنامه‌ای روشن، پرافتخار و ماندگار را رقم زده است. بسیاری از کامیابی‌ها و ایستادگی‌های این ملّت در دوره‌های مختلف تاریخی، محصول همین پیوند عمیق مهدوی و منطق انتظار فعال بوده است.  از همین منظر، یوم‌الله «۲۲ دی» را هم باید فراتر از یک رویداد سیاسی دید. ۲۲ دی، یک رزمایش ملی تشخیص مرز حق و باطل در دوره‌ای پیچیده از تاریخ معاصر و تلاشی جمعی برای حفظ یک نظام اسلامی برحق بود. حفظ نظام، پاسداری از پرچم موعودگرایی صحیح و مؤثر در جهانی است که می‌کوشد ظلم را ابدی و ظالم را همواره غالب جلوه دهد.  هیچ هجمه رسانه‌ای، اقتصادی یا امنیتی‌ای قادر نخواهد بود امید را در دل ملّت ایران خاموش کند؛ چرا که انتظار، یعنی ایمان به پایان ستم و آمادگی برای ایستادن در برابر ستمگران. 🔗 منبع: https://farsi.khamenei.ir/others-report?id=62556 #ديگران__گزارش

📰 سلاح امید  یکی از حربه‌های دشمن که امروز علیه جمهوری اسلامی ایران مورد استفاده قرار می‌گیرد، بحث جنگ نرم است. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای نیز در موارد متعددی به آن تصریح دارند و حتی این نوع جنگ را خطرناکتر از جنگ نظامی می‌دانند. ایشان می‌فرمایند: «جنگ نرم مشکل‌تر علاج میشود و به یک معنا از جنگ سخت خطرناک‌تر هم هست.» ۱۳۹۹/۱۲/۲۱ حقیقت این است که «امروز، دشمنان ملّتها و کشورها که طمع می‌ورزند به منافع کشورهایی که میتوانند طمع بورزند، فقط با سلاح گرم، با جنگ گرم و سخت وارد نمیشوند، با جنگ نرم وارد میشوند.» ۱۴۰۳/۸/۶ حضرت آیت‌الله خامنه‌ای جنگ نرم را چنین تعریف می‌کنند: «جنگ نرم یعنی چه؟ یعنی با فریب، با دروغ، با تهمت، با وسوسه، با استدلالهای مغالطه‌آمیز مردم را از آن راهی که دارند میروند مردّد کنند، در مردم تردید ایجاد کنند. این، جنگ نرم است. این جنگ امروز هم در جریان است؛ امروز هم این کار دارد انجام میگیرد.» ۱۴۰۴/۱۰/۱۳ به اعتقاد ایشان اولین اقدام در برابر این جنگ تصدیق و قبول چنین خطری است. «ما باید اول این را تصدیق کنیم، باید اول قبول کنیم که ما در حال یک جنگیم، ما مورد تهاجم قرارگرفته هستیم.» ۱۳۹۷/۸/۲۴  دشمن به دنبال ناامید کردن است  هدف دشمن در جنگ نرم، «آن چیزی است که در دل شماست، در ذهن شماست، در مغز شماست؛ یعنی اراده‌ی شما؛ دشمن میخواهد اراده‌ی شما را عوض کند.» ۱۳۹۱/۵/۱۶ دشمن در جنگ نرم، به دنبال ناامید کردن و ایجاد ترس است. «یکی از بخشهای جنگ نرم، همین ناایمن‌سازی روانی جامعه است.» ۱۴۰۳/۸/۶ پس «هدف از جنگ نرم، بی‌انگیزه کردن مردم است؛ برای اینکه مردمی را که در مِیدانند و آماده‌ی تلاشند و آماده‌ی کارند بی‌انگیزه کنند، ناامید کنند، مأیوس کنند، دچار تردید کنند.» ۱۴۰۴/۱۰/۱۳ باید دانست «امروز هدف دشمن این است که نقاط قوّت فکری و معارفی ما را از ما بگیرد؛ ما استقلال میخواهیم، روحیه‌ی ما را تضعیف کند؛ ما میخواهیم در مقابل استبداد غربی استقامت کنیم، روحیه‌ی ما را تضعیف کند، ما را مردّد کند؛ تفکّرات اسلامی و معارف اسلامی را در ما تضعیف کند، عمل اسلامی را تضعیف کند، ‌وحدت ملّی را تضعیف کند، تدیّن زن را، حیای زن را تضعیف کند.» ۱۴۰۲/۱/۱۶ درواقع «این ستون فقرات کار فرهنگی دشمن است؛ این، آن لُبّ جنگ نرم دشمن است که ایجاد تردید کنند.» ۱۳۹۹/۲/۲۸   ابزار دشمن در جنگ نرم جنگ نرم دارای ابزارهایی است. «یکی از ابزارهای جنگ نرم در میان دشمن و در میان بعضی از افراد ناباب یا غافل، عبارت است از مسکوت گذاشتن آورده‌ها و داشته‌ها و توانایی‌های این ملّت؛ انکار توانایی‌های این ملّت.» ۱۴۰۴/۱۰/۱۳ و این مسئله همیشه در برنامه‌های استعماری وجود داشته است، «یک بخش مهمّ جنگ نرم استعمارگران، هم امروز و هم همیشه -امروز هم هست، در گذشته هم بیشتر بوده- عبارت است از اینکه ملّت ما را یا هر ملّتی را که دارای استعدادی است، از استعدادِ خودش غافل کنند، او را بی‌اعتنا کنند به آن استعداد یا حتّی به وضعی برسانند که خود او منکر این استعداد بشود؛ این ‌قدر بگویند نمیتوانی، نمیتوانی، نمیتوانی که باورش بشود نمیتوانم و خودش بگوید نمیتوانم.» ۱۴۰۰/۸/۲۶ یکی دیگر از «ابزارها در جنگ نرم این است که مردم را در یک جامعه نسبت به یکدیگر بدبین کنند، بددل کنند، اختلاف ایجاد کنند.» ۱۳۸۸/۹/۴ و «امروز البتّه شیوه‌های جدید و اینترنت و فضای مجازی و امثال اینها هم آمده است.» ۱۳۹۷/۸/۱۲ «شما در این چند سال هم مشاهده کرده‌اید که چطور دشمنان از فضای مجازی استفاده کرده‌اند برای اینکه اغراض خودشان را پیش ببرند.» ۱۴۰۳/۸/۶ در واقع «جنگ نرم؛ یعنی جنگ به وسیله‌ی ابزارهای فرهنگی، به وسیله‌ی نفوذ، به وسیله‌ی دروغ، به وسیله‌ی شایعه‌پراکنی؛ با ابزارهای پیشرفته‌ای که امروز وجود دارد.» ۱۳۸۸/۹/۴ مثلاً با دروغ و شایعه در زمان امام علی علیه‌السلام «افرادی می‌رفتند در شهرها، در روستاها به مردم حمله میکردند، ظلم میکردند، بعد یک نفر شایعه میکرد که اینها از طرف علی آمده‌اند. مردم را مردّد میکردند. امروز هم همین کار عیناً دارد انجام میگیرد.» ۱۴۰۴/۱۰/۱۳ پس در جنگ نرم «مراقب شبهه‌سازی دشمن باید بود، مراقب شایعه‌سازی دشمن باید بود. این پولهایی که خرج میشود ــ میلیاردها خرج میشود ــ برای فلان تلویزیون، فلان رادیو، فلان مرکز اطّلاع‌رسانی و مانند اینها، و علیه ایران دائماً حرفهای دروغ و خلاف منتشر میکنند، این بی‌جهت نیست، این با یک استدلال بسیار مهمّی است؛ میخواهند داخل کشور را ضعیف کنند.» ۱۴۰۴/۱۰/۱۳  شیوه‌های مقابله با دشمن را باید شناخت در جنگ نرم «هم دشمن را باید شناخت، هم دشمنی‌های او را باید شناخت.» ۱۳۹۴/۱۱/۱۹ مواجهه با چنین هجمه‌ی پیچیده‌ای، نیازمند آگاهی و به‌کارگیری شیوه‌های مناسب است؛ یکی از این شیوه‌ها، کنشی و ابتکاری عمل کردن است، یعنی «بهتر از عکس‌العملی عمل کردن و واکنشی عمل کردن، عمل کردنِ کُنشی و ابتکاری است... مثل یک شطرنج‌باز ماهر که حدس میزند طرف مقابل چه حرکتی را انجام خواهد داد، و قبل از اینکه حرکت را انجام بدهد، کاری را انجام میدهد که او قفل بشود، نتواند آن حرکت را انجام بدهد.» ۱۳۹۸/۹/۶ در زمان فعلی «فضای مجازی یک فرصتی است برای این کار. حالا دشمنان از فضای مجازی جور دیگر استفاده میکنند.» ۱۳۹۹/۱۲/۲۱ اما می‌شود از این فضا «برای توصیه‌ی به صبر، برای توصیه‌ی به حق، برای بصیرت‌آفرینی، برای توصیه‌ی به خسته نشدن، تنبلی نکردن، بیکاره نماندن و مانند اینها» ۱۳۹۹/۱۲/۲۱ استفاده کرد. دومین شیوه‌ مجهز شدن به تسلیحلات نرم است. باید «جوانهای ما مجهّز بشوند به انواع تسلیحات نرم، سلاحهای جنگ نرم؛ یعنی قدرت روحی و قدرت فکری... یکی از اجزا و بخشهای مهم و تعیین‌کننده‌ی تقویت کشور همین است که ما جوانهایمان را مجهّز کنیم، مسلّح کنیم به سلاح فکر و سلاح تفکّر صحیح که در معارف اهل‌بیت علیهم ‌السّلام موج میزند.» ۱۳۹۸/۱۱/۲۶ پس باید جوانان از نظر فکری و معنوی قوی باشند چون زمانی که «جوان، انگیزه دارد و اعتماد به نفس دارد و قدرت اندیشیدن دارد و شجاعت دارد، افسر است -افسر در درگیری‌های رزمِ نرم، جنگ نرم- خصوصیّت جوان این است.» ۱۳۹۵/۲/۱ شیوه دیگر برای مقابله با جنگ نرم، نگاه خوشبینانه و امیدوارانه است. «اگر نگاه نومیدانه شد، نگاه بدبینانه شد، نگاه «چه فایده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای دارد» شد، به دنبالش بی‌عملی، به دنبالش بی‌تحرکی، به دنبالش انزوا است؛ مطلقاً دیگر حرکتی وجود نخواهد داشت؛ همانی است که دشمن میخواهد.» ۱۳۸۸/۶/۴ درواقع امام رحمه‌الله با زنده کردن امید، انقلاب را پیروز کرد، «امام روح اعتماد به ‌نفْس را در مردم دمید، روحیه‌ی امید را، روحیه‌ی بلندپروازی را در آنها دمید... خود امام هم مظهر این امید بود... اصلاً هیچ مشکلی در مقابلش وجود نداشت. [میگفت:] خرّمشهر باید فتح شود!» ۱۴۰۴/۱۱/۱۲ لذا «دشمن سعی میکند جوانهای ما را ناامید کند؛ ما باید متقابلاً امیدآفرینی کنیم. مسائل امیدزا در کشور کم نیست... امیدآفرینی، خودفریبی نیست. بعضی‌ها خیال میکنند امیدآفرینی پنهان کردن ضعفها است، خودفریبی است؛ نه، ضعفها هم باید بیان بشود، اشکالی ندارد؛ امّا در کنار بیان ضعفها بایستی امیدآفرینی هم بشود، آینده و افق روشن در مقابل چشم قرار بگیرد و نشان داده بشود.» ۱۴۰۲/۱/۱ امروز هم «بعضی از داخل، بعضی از خارج که مدام وسوسه میکنند که جوان ایرانی امید ندارد، آینده ندارد و مانند اینها؛ بله، به کوری چشم شما، هم امید دارد، هم آینده دارد، هم آینده را میسازد، هم پیش میرود.» ۱۴۰۴/۱۱/۱۲ خلاصه آن که در جنگ نرم، شناخت دشمن، تسلط بر ابزار و شیوه‌های نبرد و هوشیاری مستمر شرط انجام درست وظیفه است. دریافت «خط حزب‌الله» نسخه مطالعه | نسخه چاپی | تابلو اعلانات 🔗 منبع: https://farsi.khamenei.ir/others-note?id=62550 #ديگران__يادداشت

📰 مهدویت؛ امید بشریت به پایان تاریخ ظلم حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با تبیین مأموریّت بزرگ حضرت صاحب‌الزمان عج الله تعالی فرجه الشریف در ایجاد قسط و عدل، مهدویت را «امید بزرگ تاریخ» می‌دانند. رسانه KHAMENEI.IR  در این مطلب، ابعادی از مسئله مهدویت و وظایف ما در مسیر زمینه‌سازی برای ظهور منجی را براساس بیانات رهبر انقلاب اسلامی مرور می‌کند.  بخش بیانات تاریخ معنای انتظار انتظارِ استقرارِ عدالت در کل دنیا ۱۴۰۳/۱۱/۲۴ چشم‌انتظار و آماده یک حقیقت قطعی بودن ۱۳۹۰/۰۴/۱۸ قبول نکردن وضعیت حاکم بر اثر جهالت بشر در زندگی ۱۳۸۷/۰۵/۲۷ امید داشتن به سرانجام راه زندگی بشر ۱۴۰۱/۰۱/۰۱ ضرورت مسئله مهدویت و انتظار انتظار از کلیدواژه‌های اصلی فهم دین و جزو معارف اصلی در ردیف نبوت ۱۳۹۰/۰۴/۱۸ بی‌فایده بودن تلاش همه انبیاء درصورت نبودن مسئله مهدویت ۱۳۹۰/۰۴/۱۸ امام زمان(عج)، رمزِ عدالت و مظهر قسط الهى بر روى زمین ۱۳۷۱/۱۱/۱۸ وظایف ما در قبال مهدویت زمینه‌سازی ظهور با عمل به احکام اسلامی و حاکمیت قرآن و اسلام ۱۳۹۹/۰۱/۲۱ آشنا شدن با عدل و ایجاد آمادگی برای پذیرش حق ۱۳۹۰/۰۴/۱۸ بنا کردن زندگی خود در جهت حکومت امام مهدی(عج) ۱۳۶۸/۱۲/۲۲ آماده کردن خود برای پنجه درافکندن با زورگویان ۱۳۸۱/۰۷/۳۰ شاد‌ کردن حضرت مهدی با عمل و اصلاح خود ۱۳۹۶/۰۲/۲۰ توسل و انس معنوی با امام زمان(عج) ۱۳۹۰/۰۴/۱۸ غفلت نکردن از کار عالمانه در مسئله دوران ظهور ۱۳۹۰/۰۴/۱۸ منتقل کردن صحیح مسائل مربوط به مهدویت   ۱۳۸۷/۰۵/۲۷ درس‌های مهدویت ابدی نبودن نظام ظلم جهانی و توانایی ملتها برای مبارزه با آن ۳۹۹/۰۱/۲۱ احتیاج داشتن استقرار عدالت در بخشهای دنیا به قدرت و نه فقط نصیحت ۱۳۸۱/۰۷/۳۰ ویژگی‌های دوران ظهور نابودی زورگویی و ستمگری در جهان ۱۳۶۹/۱۲/۱۱ حاکمیت معنویت و دین در سراسر زندگی انسان‌ها ۱۳۹۰/۰۴/۱۸ تشکیل حکومت مردمی برای استقرار عدالت ۳۹۹/۰۱/۲۱ دوران بُروز تمام استعدادهای انسان ۱۳۷۹/۰۹/۱۲ استفاده از برکات دنیوی بدون خسارت ۱۳۷۹/۱۲/۲۴ آغاز زندگی مطلوب و سبقت گرفتن انسان‌ها در کارهای خوب ۱۳۸۷/۰۵/۲۷ اقدام دشمن در موضوع مهدویت تلاش استعمارگران برای نابودی عقیده به مهدویت به عنوان عامل مزاحم استعمار ۱۳۷۶/۰۹/۲۵ ثمرات انتظار و اعتقاد به مهدویت گشایش امور در جامعه اسلامی ۱۳۹۳/۰۳/۲۱ استفاده‌ انسان‌ها با همه ضعف‌ها و گمراهی‌ها از انوار تابناک امام مهدی(عج) ۱۳۷۸/۰۹/۰۳ عامل شفای بیماری‌ها و دردهای معنوی و اجتماعی  ۱۳۷۹/۰۸/۲۲ احساس قوت قلب و اطمینان در مقابل دشمن ۱۳۸۴/۰۶/۲۹ ایجادِ امید برای مبارزه با ظلم ۱۳۹۹/۰۱/۲۱ ایجاد امید به پیروزی و گشایش نهایی در مشکلات گوناگون زندگی ۱۳۹۹/۰۱/۲۱ 🔗 منبع: https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=62553 #گزيده_بيانات

📰 فتنه آمریکایی ناامن‌سازی  رهبر معظم انقلاب در دیدار اقشار مردم به مناسبت چهل‌وهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در ۱۲ بهمن ماه ۱۴۰۴ با اشاره به اغتشاشات اخیر تأکید کردند: «هدف دشمن بر هم زدن امنیّت کشور بود؛ [اینکه] در درجه‌ی اوّل امنیّت کشور را به هم بزنند. وقتی امنیّت نباشد، هیچ چیزی نیست. وقتی امنیّت نباشد، تولید هم نیست، نان هم نیست، درس و بحث هم نیست، مدرسه هم نیست، تحقیقات هم نیست، علم هم نیست، پیشرفت هم نیست؛ همه‌ی اینها در سایه‌ی امنیّت به وجود می‌آید. این کسانی که امنیّت کشور را حفظ کردند، حقّ حیات به گردن ماها، به گردن همه‌ی مردم دارند. اگر بچّه‌ی ما میتواند در خیابان به مدرسه برود، به خاطر امنیّت است؛ [اگر] امنیّت نباشد، بچّه‌ی شما مدرسه هم نمیتواند برود؛ خودتان هم درِ دکّان نمیتوانید بروید، به محلّ کار هم نمیتوانید بروید؛ آن جوانی که مشغول تحقیقات و مشغول پژوهش است، نمیتواند پژوهش بکند. میخواستند مردم را در مقابل نظام قرار بدهند، خوشبختانه مردم توی دهن اینها زدند و روز بیست‌ودوّم دی، میلیونی بیرون آمدند، نشان دادند خودشان را، گفتند مردم ایران یعنی این؛ و علیه فتنه‌گر شعار دادند. مسئولین باید قدر این مردم را بدانند؛ واقعاً مسئولین کشور باید قدر این مردم را بدانند.» رسانه‌ KHAMENEI.IR بر همین اساس به بررسی نقش امنیت در پیشرفت کشورها پرداخته است.  امنیت یکی از بنیادی‌ترین نیازهای هر جامعه و پیش‌شرط اصلی برای تداوم زندگی عادی و حرکت به سوی پیشرفت است. هیچ جامعه‌ای بدون امنیت نمی‌تواند به پیشرفت پایدار دست یابد یا آینده‌ای روشن برای شهروندان خود ترسیم کند. امنیت نه‌تنها به معنای نبود تهدید و خشونت، بلکه به مفهوم فراهم بودن شرایطی است که در آن مردم بتوانند با آرامش زندگی کنند، کار کنند، بیاموزند و برای فردای خود برنامه‌ریزی داشته باشند. از این منظر، امنیت زیربنای تمام فعالیت‌های اقتصادی، علمی، اجتماعی و فرهنگی به شمار می‌رود. تجربه تاریخی کشورها نشان می‌دهد که هرگاه امنیت دچار خدشه شده، نخستین آسیب‌ها متوجه معیشت مردم، نظام آموزشی، تولید علم و انسجام اجتماعی شده است. در مقابل، جوامعی که توانسته‌اند امنیت پایدار ایجاد کنند، مسیر پیشرفت را با سرعت و اطمینان بیشتری پیموده‌اند. در چنین جوامعی سرمایه‌گذاری افزایش یافته، نوآوری شکوفا شده و اعتماد عمومی تقویت شده است. این واقعیت بیانگر آن است که امنیت و پیشرفت نه دو مسیر جداگانه، بلکه دو بخش از یک فرآیند واحد هستند. فتنه اخیر که با هدایت و نقش‌آفرینی سرویسهای خارجی در کشور انجام شد به خوبی این مسئله را اثبات کرد.  امنیت سنگ بنای پیشرفت برای درک نقش امنیت باید آن را مفهومی گسترده و چند لایه دید. در ساده‌ترین سطح، امنیت به معنای ایمنی جانی و مالی مردم است. وقتی شهروندی از جان و مال خود در فضای عمومی و خصوصی احساس ایمنی نکند طبیعی است که انگیزه‌ای برای کار و سرمایه‌گذاری نخواهد داشت. چه کسی حاضر است در منطقه‌ای ناامن کارخانه بسازد یا مغازه‌ای باز کند؟ اما امنیت لایه عمیق‌تری نیز دارد. امنیت روانی و اجتماعی به معنای دوری از ترس و دلهره دائمی است. جامعه‌ای که در اضطراب به سر می‌برد نمی‌تواند ایده‌های نو بپروراند یا برای آینده‌اش برنامه‌ریزی کند. خلاقیت و نوآوری در فضای آرام  و نه در محیطی ملّتهب رشد می‌کند. لایه دیگر امنیت، نهادی است. وقتی این لایه‌های امنیت کنار هم قرار می‌گیرند بستر سخت‌افزاری و نرم‌افزاری لازم برای پیشرفت فراهم می‌شود. در چنین بستری است که معلم به آموزش مشغول می‌شود کارگر به کارگاه می‌رود و محقق در آزمایشگاه به جستجو می‌پردازد. اگر این بستر آسیب ببیند اولین قربانیان، تولید علم و ثروت هستند.  پیشرفت در سایه امنیت چگونه محقق می‌شود؟ با فراهم آمدن بستر امنیت، فرآیند پیشرفت در ابعاد مختلف شکل می‌گیرد. در عرصه اقتصاد، امنیت پایدار به برنامه‌ریزی بلندمدت معنا می‌بخشد. دولت و بخش خصوصی می‌توانند با اطمینان برای پروژه‌های بزرگ صنعتی و کشاورزی سرمایه‌گذاری کنند. شبکه حمل و نقل و تجارت به صورت منظم فعالیت می‌کنند، جریان سرمایه و کالا روان می‌شود و رفاه عمومی افزایش می‌یابد. در چنین شرایطی مبارزه با فقر و نابرابری نیز ممکن می‌شود زیرا منابع کشور صرف سازندگی و نه صرف مدیریت بحران‌های امنیتی می‌شود. در عرصه علم و فناوری، امنیت شرط لازم پژوهش‌های عمیق است. پیشرفت در علوم پایه یا فناوری‌های پیچیده نیازمند سال‌ها تحقیق متمرکز و هزینه‌بر است. این تلاش‌ها فقط در محیطی باثبات و قابل اعتماد به ثمر می‌نشیند. همکاری‌های علمی بین‌المللی نیز بر پایه اعتماد و امنیت شکل می‌گیرد. در بعد اجتماعی و فرهنگی، امنیت به جامعه اجازه می‌دهد هویت و فرهنگ خود را با اطمینان حفظ و تقویت کند. در فضای امن مردم می‌توانند به تولید آثار هنری و ادبی بپردازند نهاد خانواده استحکام می‌یابد و سرمایه اجتماعی رشد می‌کند. همچنین مشارکت سیاسی مردم در چارچوب قانون و بدون هراس از هرج و مرج ممکن می‌شود. این مشارکت، خود بخشی از پیشرفت سیاسی محسوب می‌شود. پس می‌بینیم که دستاوردهای پیشرفت در تمامی این عرصه‌ها ریشه در یک بستر مطمئن به نام امنیت دارد.  اهمیت امنیت فیزیکی هنگامی که از امنیت سخن می‌گوییم، نخستین و ملموس‌ترین تصویری که در ذهن شکل می‌گیرد، امنیت فیزیکی است. این همان لایه حیاتی و غیرقابل مسامحه‌ای است که تمامی لایه‌های دیگر بر دوش آن استوار می‌شود. امنیت فیزیکی به معنای ایمنی جان و مال مردم است. تصور کنید پدر خانواده نتواند با آرامش فرزندش را به مدرسه بفرستد، یا مغازه‌دار هراس داشته باشد که مبادا با تعطیلی مغازه‌اش مواجه شود. در چنین فضایی، اساساً مفهوم زندگی عادی و روزمره از بین می‌رود. این همان خط قرمزی است که دشمنان کشور دقیقا قصد عبور از آن را دارند. هدف دشمن از حمایت از گروه‌های خرابکار و تروریست، ایجاد همین هراس و ناامنی ملموس در سطح جامعه است. آنان می‌خواهند با عملّیات‌های تروریستی، درگیری‌های خیابانی و ایجاد آشوب، این حس بنیادین ایمنی را از مردم سلب کنند. وقتی ترس از آسیب دیدن جسمی یا از دست دادن مال در فضای عمومی وجود داشته باشد طبیعی است که هیچ معلمی با خیال آسوده سر کلاس حاضر نشود، هیچ کارگری به کارگاه نرود و هیچ سرمایه‌گذاری ریسک راه‌اندازی یک کسب و کار جدید را نپذیرد. تمام صحبت رهبر انقلاب نیز دقیقاً تأکید بر همین نقطه است: «[اگر] امنیّت نباشد، بچّه‌ی شما مدرسه هم نمیتواند برود؛ خودتان هم درِ دکّان نمیتوانید بروید، به محلّ کار هم نمیتوانید بروید؛ آن جوانی که مشغول تحقیقات و مشغول پژوهش است، نمیتواند پژوهش بکند.» ۱۴۰۴/۱۱/۱۲ بنابراین، تلاش نیروهای مسلح و امنیتی برای خنثی‌سازی توطئه‌های خرابکارانه و مقابله با تهدیدات تروریستی در حقیقت حراست از همین امکان ابتدایی زندگی و فعالیت است. این دفاع، شرط لازم و نخستین برای هرگونه اندیشه پیشرفت و سازندگی به شمار می‌آید. بدون این حصار امنیتی، تمام برنامه‌های پیشرفت بی‌ثمر و بی‌اثر خواهند بود.  تهدیدات مشترک امنیت و پیشرفت دشمنان یک کشور مستقل و در حال پیشرفت به خوبی می‌دانند که برای متوقف کردن حرکت یک ملّت باید بستر امنیت را تخریب کنند. آنان از ابزارهای مختلفی برای این هدف استفاده می‌کنند. ایجاد تنش‌ و تهدید نظامی یکی از این ابزارهاست، تحریم‌های اقتصادی نیز با هدف فلج کردن تولید و ایجاد نارضایتی عمومی طراحی می‌شوند، در قالب جنگ روانی و رسانه‌ای تلاش می‌شود تا اعتماد ملّی را از بین ببرند و یأس را در جامعه تزریق کنند، حمایت از گروه‌های خرابکار و تروریستی برای ایجاد ترس و بی‌ثباتی داخلی نیز از روش‌های شناخته شده است. حتی تهاجم فرهنگی برای از بین بردن انسجام و هویت ملّی در راستای همین هدف قرار دارد. تمامی این اقدامات یک پیام دارد: دشمن نمی‌خواهد ملّت در سایه امنیت به پیشرفت برسد. بنابراین حفظ امنیت توسط نیروهای مسلح و دستگاه‌های امنیتی تنها یک وظیفه دفاعی نیست، این کار حفاظت از پروژه بزرگ پیشرفت ملّی است. وقتی سپاه و ارتش و نیروی انتظامی از مرزها و شهرها محافظت می‌کنند در حقیقت از امکان درس خواندن کودک، کار کردن جوان و تحقیق کردن دانشمند دفاع می‌کنند. حق بزرگی که رهبر انقلاب بر گردن همه مردم می‌دانند ناشی از همین خدمت بزرگ است. مقابله با تهدیدات نیازمند هوشیاری همگانی است. مردم باید بدانند که گاهی شایعات یا بعضی رفتارهای غیرمسئولانه می‌تواند بازیچه دست دشمن برای ایجاد ناامنی شود. پس آگاهی و بصیرت بخشی جدایی ناپذیر از دفاع امنیتی است.  نگاه راهبردی به مسئله امنیت و پیشرفت وقتی از زاویه‌ای راهبردی به امنیت و پیشرفت نگاه می‌کنیم دیگر نمی‌توان این دو را جدا از هم بررسی کرد. امنیت فقط یک مسئله نظامی یا انتظامی نیست و پیشرفت هم صرفاً به رشد اقتصادی محدود نمی‌شود. این دو، دو ستون اصلی حیات یک جامعه هستند که نبود هرکدام دیگری را بی‌معنا می‌کند. امنیت در نگاه راهبردی، پیش‌شرط تصمیم‌گیری عقلانی برای آینده است. جامعه‌ای که دائما درگیر بحران، آشوب یا نااطمینانی باشد، توان برنامه‌ریزی بلندمدت را از دست می‌دهد. دولت‌ها در چنین فضایی ناچارند منابع خود را صرف مهار بحران‌ها و نه ساختن آینده کنند. بخش خصوصی نیز در شرایط ناامن، سرمایه‌گذاری نمیکند و ترجیح می‌دهد سرمایه خود را به فعالیت‌های کوتاه‌مدت و کم‌ریسک منتقل کند یا از کشور خارج سازد. در نتیجه، چرخ تولید کند می‌شود و پیشرفت به حاشیه می‌رود. در همین چارچوب است که امنیت به‌عنوان زیرساخت نامریی پیشرفت، شناخته می‌شود. بسیاری از دستاوردهای اقتصادی، علمی و اجتماعی تنها زمانی دیده می‌شوند که امنیت برقرار است، اما وقتی این بستر از بین برود، فقدان آن به‌سرعت خود را نشان می‌دهد. همان‌گونه که رهبر انقلاب تکید کردند، نبود امنیت یعنی تعطیلی مدرسه، تعطیلی بازار، توقف تحقیق و از کار افتادن زندگی عادی مردم. این بیان ساده در حقیقت یک تحلیل راهبردی عمیق از کارکرد امنیت در جامعه است. نگاه راهبردی به امنیت همچنین ما را متوجه پیوند مستقیم آن با سرمایه انسانی می‌کند. نیروی انسانی بزرگ‌ترین دارایی هر کشور است، اما این سرمایه تنها در محیطی امن شکوفا می‌شود. دانش‌آموزی که با ترس و اضطراب به مدرسه می‌رود، دانشجویی که نگران آینده مبهم خود است و پژوهشگری که درگیر ناامنی و بی‌ثباتی است، نمی‌توانند خلاق، نوآور و اثرگذار باشد. امنیت، آرامش روانی لازم برای پرورش فکر، ایده و ابتکار را فراهم می‌کند و بدون آن جامعه دچار فرسایش می‌شود. از منظر راهبردی، دشمنان پیشرفت یک کشور به‌خوبی این واقعیت را درک کرده‌اند. به همین دلیل، تمرکز آنان نه صرفاً بر شکست نظامی، بلکه بر تخریب بستر امنیتی جامعه است. ایجاد ناامنی داخلی، حمایت از گروه‌های خرابکار، عملّیات‌های روانی، جنگ رسانه‌ای و القای یأس و بی‌اعتمادی همگی ابزارهایی برای ضربه زدن به امنیت و در نتیجه متوقف کردن پیشرفت هستند. هدف نهایی این اقدامات، فلج کردن اراده ملّی و از بین بردن امید به آینده است. در چنین شرایطی، نقش نیروهای مسلح و دستگاه‌های امنیتی تنها دفاع فیزیکی از مرزها و شهرها نیست، بلکه حفاظت از روند طبیعی زندگی و پیشرفت جامعه است. وقتی امنیت برقرار می‌ماند، کودک با خیال راحت درس می‌خواند، جوان کار می‌کند و دانشمند پژوهش خود را ادامه می‌دهد. این همان حقی است که رهبر انقلاب از آن به عنوان «حق حیات» یاد می‌کنند؛ حقی که نیروهای حافظ امنیت بر گردن همه مردم دارند. نگاه راهبردی به امنیت همچنین نشان می‌دهد که پیشرفت خود می‌تواند به تقویت امنیت کمک کند. جامعه‌ای که از نظر اقتصادی توانمند است، از نظر اجتماعی منسجم‌تر خواهد بود. کاهش فقر، افزایش اشتغال، گسترش عدالت و امید اجتماعی همه عواملّی هستند که زمینه ناامنی را از بین می‌برند. به همین دلیل، امنیت و پیشرفت در یک رابطه دوسویه قرار دارند؛ امنیت بستر پیشرفت را فراهم می‌کند و پیشرفت امنیت را پایدارتر می‌سازد. در این چارچوب، مسئولیت حفظ امنیت فقط بر عهده نهادهای رسمی نیست. آگاهی عمومی، انسجام اجتماعی و رفتار مسئولانه شهروندان نیز بخشی از امنیت ملّی است. گسترش شایعات، بی‌توجهی به منافع ملّی و رفتارهای هیجانی می‌تواند ناخواسته به ناامنی دامن بزند. بنابراین، نگاه راهبردی اقتضا می‌کند که امنیت به یک دغدغه عمومی و ملّی و نه صرفا یک مسئله تخصصی تبدیل شود. پیشرفت پایدار تنها در سایه ترکیب هوشمندانه این دو امکان‌پذیر است. امنیت، شرط آغاز حرکت است و پیشرفت، تضمین تداوم آن به شمار می رود. هر سیاستی که یکی را فدای دیگری کند، در بلندمدت شکست خواهد خورد. مسیر درست، تقویت همزمان امنیت و پیشرفت و درک عمیق پیوند میان آن‌هاست؛ مسیری که می‌تواند آینده‌ای باثبات، پویا و امیدوارکننده برای کشور رقم بزند.  نتیجه امنیت و پیشرفت دو مقوله جداگانه و قابل تفکیک نیستند، بلکه به‌صورت ذاتی به یکدیگر گره خورده‌اند. هرگونه تلاش برای پیشرفت اقتصادی، علمی، اجتماعی و فرهنگی بدون توجه به بستر امنیتی، محکوم به ناکامی است و در مقابل، امنیتی که به پیشرفت منجر نشود در بلندمدت پایدار نخواهد ماند. تجربه تاریخی کشورها و واقعیت‌های عینی جامعه ایران نیز این حقیقت را تأیید می‌کند. امنیت، نخستین نیاز یک جامعه برای حرکت رو به جلو است. وقتی امنیت جانی، مالی و روانی مردم تأمین باشد، زندگی عادی جریان پیدا می‌کند و زمینه برای کار، تولید، آموزش و پژوهش فراهم می‌شود. در چنین شرایطی است که افراد به آینده امیدوار می‌شوند، سرمایه‌گذاری معنا پیدا می‌کند و جامعه توان برنامه‌ریزی بلندمدت را به دست می‌آورد. همان‌گونه که رهبر انقلاب تأکید کرده‌اند، نبود امنیت به معنای تعطیلی همه ابعاد زندگی است؛ از مدرسه و بازار گرفته تا تحقیق و تولید علم. این نگاه یک تحلیل عمیق و واقع‌بینانه از نقش امنیت در حیات ملّی است. دشمنان یک ملّت نیز این پیوند راهبردی را به‌خوبی درک کرده‌اند. به همین دلیل، تلاش آنان معطوف به تخریب همزمان امنیت و پیشرفت است؛ از طریق تحریم، جنگ روانی، حمایت از آشوب و ناامنی و تضعیف امید و اعتماد عمومی. هدف نهایی این اقدامات، متوقف کردن حرکت رو به جلوی کشور و فرسایش اراده ملّی است. در برابر چنین تهدیداتی، حفظ امنیت تنها وظیفه نیروهای مسلح و دستگاه‌های امنیتی نیست، بلکه یک مسئولیت ملّی است که نیازمند هوشیاری، انسجام و مشارکت آگاهانه مردم نیز است. مسیر پیشرفت پایدار ایران از دل یک نگاه متوازن و هوشمندانه به امنیت و پیشرفت می‌گذرد. تقویت توان دفاعی و امنیتی کشور در کنار سرمایه‌گذاری در اقتصاد، علم، فرهنگ و سرمایه انسانی، تنها راهی است که می‌تواند آینده‌ای باثبات و امیدوارکننده رقم بزند. امنیت باید بستر پیشرفت باشد و پیشرفت باید به تحکیم امنیت بینجامد. اگر این چرخه به‌درستی شکل بگیرد، هیچ فشار خارجی و هیچ توطئه‌ای قادر نخواهد بود حرکت ملّت ایران به سوی پیشرفت و تعالی را متوقف کند. اغتشاشات اخیر ایران در بستری شکل گرفت که دشمنان کشور به‌صورت فعال در پی برهم زدن ثبات و امنیت ملّی بودند. تجربه‌های پیشین نشان داده است که هر زمان ایران در مسیر پیشرفت و تثبیت موقعیت منطقه‌ای و بین‌المللی خود قرار گرفته، تلاش برای ایجاد ناامنی و بی‌ثباتی نیز به‌طور هم‌زمان تشدید شده است. در جریان این فتنه هدف اصلی مختل‌سازی زندگی عادی مردم بود؛ ایجاد ناامنی در خیابان‌ها، تعطیلی مدارس و دانشگاه‌ها، آسیب‌زدن به کسب‌وکارها و القای فضای بی‌اعتمادی و ترس در جامعه. دشمن به‌خوبی می‌داند که بدون امنیت، چرخه تولید، آموزش و پژوهش از کار می‌افتد و جامعه دچار فرسایش روانی و اقتصادی می‌شود. به همین دلیل، ناامنی به‌عنوان ابزار اصلی برای ضربه زدن به روند پیشرفت کشور انتخاب شد. هم‌زمان با آشوب‌های میدانی، یک جنگ رسانه‌ای گسترده نیز در جریان بود که با بزرگ‌نمایی خشونت، تحریف واقعیت‌ها و وارونه‌سازی مفاهیم تلاش می‌کرد تصویر یک کشور بی‌ثبات و ناامن را به داخل و خارج منتقل کند. این عملّیات روانی با هدف تضعیف امید اجتماعی، کاهش سرمایه اجتماعی و ایجاد شکاف میان مردم و حاکمیت طراحی شده بود. با این حال، تجربه این دوره بار دیگر نشان داد که حفظ امنیت، پیش‌شرط تداوم پیشرفت و پیشرفت است. هرچند مطالبات و نقدهای اجتماعی امری طبیعی و قابل بررسی است، اما تبدیل آن‌ها به آشوب و ناامنی، دقیقا در مسیری قرار می‌گیرد که دشمنان ایران برای توقف حرکت کشور به‌سوی پیشرفت طراحی کرده‌اند. از این منظر، برخورد هوشمندانه با ناامنی ضرورتی انکارناپذیر برای حفظ ثبات و آینده کشور به شمار می‌رود. 🔗 منبع: https://farsi.khamenei.ir/others-note?id=62552 #ديگران__يادداشت

📰 تقویت قدرت پول ملی، کانون سیاست‌گذاری ارزی است  ضرورت اولویت‌بخشی به مسئله‌های اقتصادی کشور، موضوعی است که شواهد و دلایل مختلفی درباره‌ی آن می‌توان طرح کرد؛ نگاهی به تعیین شعار سال در دو دهه‌ی گذشته، یکی از این شواهد مهم در گفتمان حکمرانی است؛ ‌در عین‌حال در بیانات مختلف رهبر انقلاب با این نکته روبروایم که در صدر مسئله‌های اقتصادی کشور، «حفظ قدرت پول ملّی» همواره یکی از مهم‌ترین مسائلِ مورد تأکید است که آن را «یکی از اساسی‌ترین کارها» دانسته‌اند. از گویاترین مقدمه‌ها برای سخن گفتن از پول ملّی، همین فراز از بیانات رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام است: «یکی از موضوعات مهمّ مربوط به اقتصاد، اصلاح نظام ارزی کشور است. در درجه‌ی اوّل، تقویت پول ملّی است؛ دیگر حالا سیاستش، برنامه‌اش و کیفیّت کار را متخصّصین باید انتخاب کنند. پول ملّی باید تقویت بشود؛ این، هم در واقعیّت زندگی مردم اثر دارد، هم در آبروی کشور اثر دارد. حتّی اگر چنانچه مثلاً میگویند «یک فرمولی وجود دارد که اگر [به آن] عمل کنیم، تورّم می‌آید پایین، حتّی تک‌رقمی ممکن است بشود امّا قیمت ارز میرود فلان قدر میشود،» این درست نیست؛ برای خاطر اینکه اگر ارزش پول ملّی با بالا رفتن قیمت ارز کاسته شد، تورّم هرچه هم پایین باشد، این پول قیمتی ندارد و قدرت خرید برای مردم فقیر و ضعیف به وجود نمی‌آید. اگر میخواهید قدرت خرید برای مردم بالا برود، به پول ملّی باید اهتمام ورزید؛ یکی از اساسی‌ترین کارها این است.» ۱۴۰۳/۱۲/۱۸  قدرت خرید پول ملّی به‌مثابه‌ی اقتدار ملّی «یکی از ارکان اقتدار کشور، اقتدار اقتصادی است و در اقتدار اقتصادی، یکی از عناصر تشکیل‌دهنده‌ی عمده عبارت است از قدرت پول ملّی؛ یعنی پول ملّی بایستی قدرت خرید داشته باشد و برای شهروندان، برای دارندگان آن پول، ثروت ایجاد بکند. اگر چنانچه ما بر اساس سیاست‌های اجرائی غلط، تصمیم‌گیری‌های نادرست، بی‌مبالاتی‌های گوناگون، به وضعی رسیدیم که پول ملّی همین‌طور روزبه‌روز تنزّل کرد و پایین رفت، این عقب‌رفت است، این پس‌رفت است. باید این را مشخّص کنیم و بر اساس این، مطالبه تنظیم کنیم، مطالبه تعریف کنیم. این مطالبه میتواند مثلاً از دولت باشد، میتواند از مجلس باشد؛ و هَلمّ جرّا.» ۱۳۹۶/۰۶/۳۰ این فراز از سخنان رهبر انقلاب، به‌صراحت چند الزام سیاستی و راهبردی را بیان می‌کند: نخست، حفظ ارزش پول ملّی به‌عنوان جزء لاینفکّ اقتدار ملّی و اقتصادی است؛ دوم، پرهیز از سیاست‌های اجرایی غلط، تصمیم‌گیری‌های نادرست و بی‌مبالاتی‌های مدیریتی است که به تنزّل قدرت خرید پول ملّی می‌انجامد؛ و سوم، تکلیف حکومت (از جمله: دولت و مجلس) در طراحی و اجرای سیاست‌های پولی و مالی کارآمد برای ثبات قیمت‌ها و قدرت خرید است؛ و چهارم، حقّ شهروندان و علماء در مطالبه‌گری از نهادهای حاکمیتی برای پاسخگویی در قبال حفظ ارزش پول و ثروت‌آفرینی است. افزون بر این و در لایه‌ی زیرین متن، این نکته را می‌توان طرح کرد که این بیانات حاوی نقد ضمنی، نسبت به تصمیمات اقتصادی‌ای در کشور است که موجب تضعیف پول ملّی شده‌اند. همچنین در این بیانات، تلویحاً بر ضرورت تغییر در فرآیندهای سیاست‌گذاری و نظارت برای جلوگیری از «بی‌مبالاتی» تأکید شده است. اشاره به «مطالبه‌سازی» از دولت و مجلس، نقش فعال جامعه و نیز علمای بلاد را به‌عنوان سازوکار مهار قدرت در چهارچوب نظام مردم‌سالاری اسلامی برجسته می‌کند. برآیند مهمّی را بر پایه‌ی این فراز از بیانات می‌توان طرح کرد که کاهش ارزش پول نه یک مشکل فنّیِ صرف و اقتصادی بلکه مسئله‌ای کلیدی و مهم در حوزه‌ی اساسی امنیّت ملّی و هویت ملّی است.  پول ملّی به‌مثابه‌ی زندگی و آبروی ملّی پیش‌تر این سخنان رهبر انقلاب در دیدار مسئولان نظام در اسفندماه ۱۴۰۳ را نقل کردیم که تصریح کرده‌اند: «یکی از موضوعات مهمّ مربوط به اقتصاد، اصلاح نظام ارزی کشور است. در درجه‌ی اوّل، تقویت پول ملّی است؛ دیگر حالا سیاستش، برنامه‌اش و کیفیّت کار را متخصّصین باید انتخاب کنند. پول ملّی باید تقویت بشود؛ این، هم در واقعیّت زندگی مردم اثر دارد، هم در آبروی کشور اثر دارد.» و در ادامه تأکید کرده‌اند: «در مورد ارز، برگشت ارزهای کسانی که درآمد صادراتی ارزی دارند، خیلی مهم است.» رهبر انقلاب در این بیانات، به‌صراحت تقویت پول ملّی را عاملی مهم و اثرگذار بر زندگی مردم و آبروی کشور دانسته‌اند؛ و از سوی دیگر، تقویت قدرت خرید پول ملّی، کانون سیاست‌گذاری ارزی کشور طرح شده است. این گزاره‌ها سیاست‌های مشخّصی را طرح و الزام می‌کنند: اولویت‌بندی قدرت خرید مردم بر شاخص‌های کلّی تورم؛ نظارت جدّی و سخت‌گیرانه بر درآمدهای ارزی دولت؛ و الزام شرکت‌های دولتی و خصوصی به پاسخگویی در قبال سیاست‌های ارزی. افزون بر این، در این سخنرانی، دلالت‌ها و انتقادهای صریحی هست مبنی بر ضعف ساختاری نظام اداری و ارزی و اجرایی به‌ویژه درباره‌ی سیاست‌های ارزی کشور، به‌گونه‌ای که حتّی تعهّدات رسمی شرکت‌های بزرگ نیز گاه به گزارش‌های صوری و به تعبیر رهبر انقلاب:‌ «پوچ!» و «مهمل!» تقلیل یابد. تأکید بر «پول ملّی به‌مثابه‌ی آبروی کشور» نشان‌دهنده‌ی بُعد فرهنگی، هویتی و سیاسی این موضوع است که در آن، ثبات پول ملّی نماد استقلال و اقتدار نظام تلقی می‌شود؛ نگاهی که طیّ آن، سیاست‌گذاری اقتصادی با گفتمان امنیّت ملّی، بسیار مرتبط و در پیوند قرار می‌گیرد و راه‌حل‌های فنّی بدون اراده‌ی مدیریّتی و سیاسیِ بالادستی، بی‌اثر دانسته می‌شود. این فراز تکمیلی، اهمّیّت کاهش ارزش پول ملّی را از حیث اعتبار در ساحت حکمرانی ملّی نشان می‌دهد: «در زمینه‌ی مسائل اقتصادی خب الان مشکلاتی در کشور وجود دارد: تورّم بالا یکی از اساسی‌ترین مشکلات است؛ کسری بودجه هست؛ معیشت مردمِ کم‌درآمد هست - که اینها مشکلات مهم است - کاهش ارزش پول ملّی هست، که این یکی از آن چیزهایی است که انسان واقعاً‌ خجالت‌زده میشود از این قضیّه!» ۱۴۰۰/۰۶/۰۶    ارزش پول ملّی به‌مثابه‌ی ارزش تولید و بنیه‌ی اقتصادی کشور رهبر انقلاب خطاب به دولت دوازدهم فرموده‌اند: «ارزش پول ملّی علی‌الاصول یک چیزی است که به رشد تولید کشور و رشد توسعه‌ی کشور و رشد اقتصادی و تقویت بنیه‌ی اقتصادی کشور ارتباط دارد؛ عمدتاً این است لکن یک چیزهایی هم در حاشیه‌ی این وجود دارد. البتّه اگر ما بتوانیم تولید را تقویت کنیم، پول ملّی به طور طبیعی تقویت خواهد شد؛ اگر بتوانیم بنیه‌ی اقتصاد را قوی کنیم، پول ملّی طبعاً تقویت خواهد شد و تقویت پول ملّی در امر معیشت مردم یک تأثیر فوق‌العاده‌ای دارد دیگر؛ تأثیر مستقیم در امر معیشت مردم دارد، لکن در کنار آن کارهای بلندمدّت - که تقویت بنیه‌ی اقتصادی کار کوتاه‌مدّتی نیست - بعضی از کارهای کوتاه‌مدّت هم وجود دارد.» ۱۳۹۹/۰۶/۰۲ در این فراز از بیانات، نخست، تقویت تولید و بنیه‌ی اقتصادی به‌عنوان پایه‌ی اصلی ارتقای ارزش پول ملّی طرح شده است که مستلزم سیاست‌های متناسب است، از جمله سیاست‌های صنعتی، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و بهبود محیط کسب‌وکار؛ دوم، مقابله با دخالت‌های بدخواهانه و سودجویانه در بازار ارز است که نیازمند طرّاحی سازوکارهای سیاستی و نظارتی دقیق، شفّاف‌سازی معاملات و برخورد قانونی با متخلّفان است؛ سوم، بازگرداندن ارزهای صادراتی (با اشاره به ۲۷ میلیارد دلار در جملات بعدی در این سخنرانی است) که ایجاب می‌کند سازوکارهای الزام‌آور برای شرکت‌های دولتی و خصوصی تعریف شود؛ چهارم، جلوگیری از خروج ارز برای فعّالیّت‌های نامولّد مانند خرید املاک در خارج یا واردات کالاهای لوکس غیر ضروری است که می‌تواند از طریق اعمال محدودیت‌های ارزی و گمرکی محقق گردد. سرانجام در این بیانات، هماهنگی همه‌ی دستگاه‌های دولتی با بانک مرکزی و لزوم تشکیل کمیته‌های فرابخشی برای سیاست‌گذاری یکپارچه‌ی پولی و ارزی، به‌مثابه‌ی یک سیاست ضروری طرح شده است. جملگیِ این نکات و دلالت‌های سیاستی، حاکی از اهمّیّت و نقش قدرت خرید پول ملّی در نظام حکمرانی ملّی است. افزون بر این، رهبر انقلاب در این بیانات از ضرورت اصلاحات ساختاری در حکمرانی اقتصادی نیز سخن گفته‌اند. تأکید ایشان بر «دخالت‌های بدخواهانه» و «سودجویانه» نشان‌دهنده‌ی ضعف نهادهای نظارتی و فقدان شفّافیّت در بازار ارز است که مستلزم تقویت نهادهای مبارزه با فساد و شفّاف‌سازی تراکنش‌های مختلف خواهد بود. اشاره به خرید املاک در برخی کشورهای همسایه توسّط ایرانیان، لزوم بازنگری در سیاست‌های سرمایه‌گذاری خارجی و کنترل خروج سرمایه را برجسته می‌سازد. همچنین، نقد واردات کالاهای لوکس در شرایط تحریم (اشاره به واردات گوشی لوکس آمریکایی)، ضرورت بازتعریف سیاست تجاری با اولویت‌دهی به کالاهای اساسی و تولید داخلی را آشکار می‌کند. تأکید بر «تأثیر مستقیم بر معیشت مردم» و «قدرت خرید برای مردم فقیر و ضعیف» در این سخنرانی، بیانگر اهمّیّت سیاست‌های توزیعی عادلانه‌تر و توجه به آسیب‌پذیری‌های اجتماعی در طراحی سیاست‌های کلان اقتصادی است. این موارد در مجموع نشان می‌دهد تحقّق اهداف مطرح‌شده درباره‌ی پول ملّی، مستلزم عبور از رویکردهای جزیره‌ای و حرکت به سمت نظام اقتصادی هماهنگ، شفّاف و مردم‌محور است.    برآیند برآیند دیدگاه رهبر انقلاب درباره‌ی پول ملّی، آن را به‌مثابه‌ی «اقتدار ملّی»، «آبروی کشور» و «ارزش تولید ملّی» تعریف می‌کند که حفظ ارزش آن مستقیماً بر معیشت مردم و امنیّت و هویت نظام و جامعه و رشد بنیه‌ی اقتصاد ملّی، اثرگذار است؛ این نگاه با یکی از اندیشه‌های بنیادی در فلسفه‌ی اجتماعی همگراست؛‌ دیدگاه و اندیشه‌‌ای که از جمله توسط خواجه‌نصیرالدین طوسی در «اخلاق ناصری» طرح شده است؛ از نگاه جناب خواجه، پول (دینار) «ناموس سوم» جامعه و نظام حکمرانی است، ناموسی که برای تحقق عدالت و مساوات در جامعه ضرورت دارد و باید تابع ناموس حاکم (حکومت مبتنی بر شریعت) و ناموس اول (دین و شریعت الهی) باشد. (طوسی، اخلاق ناصری، صص‌ ۹۷-۱۰۰) در هر دو دیدگاه، پول تنها یک واسطه‌ی مبادله نیست بلکه نماد اعتماد، نظم، انسجام اجتماعی و اقتدار جامعه و مسیر تحقق عدالت اجتماعی و سعادت عمومی است؛ لذا تقویت پول ملّی در گفتمان جمهوری اسلامی، اجرای یک «ناموس» حکمرانی در سیاست‌گذاری ملّی است که هم‌زمان هم اقتدار ملّی را تضمین می‌کند و هم عدالت اجتماعی را محقق می‌سازد و هم با تولید ملّی و بنیه‌ی اقتصادی کشور و اعتبار و آبرو و عزّت ملّی، رابطه‌ی تأثیری و تأثّری دارد. نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد. اخلاق ناصری. تهران: علمیه اسلامیه 🔗 منبع: https://farsi.khamenei.ir/others-note?id=62542 #ديگران__يادداشت

📰 احیاگر عزت و عظمت ایران  در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند. «صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در زمان توقف آتش سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها. دویست و بیست و ششمین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، شهید سرگرد عباس اسدی، که در فتنه آمریکایی اخیر در قم در حالی‌که مشغول صحبت با اغتشاشگران بود، مورد حمله ناگهانی قرار گرفت و با ۵۸ ضربه چاقو به شهادت رسید. این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد. دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره دویست و بیست و شش سرمقاله  احیاگر عزّت و عظمت ایران  «ما را فروختند، استقلال ما را فروختند... اگر من به جاى اینها بودم این چراغانی‌ها را منع مى‌کردم؛ مى‌گفتم بیرق سیاه بالاى سر بازارها بزنند؛ بالاى سر خانه‌ها بزنند؛ چادر سیاه بالا ببرند. عزّت ما پایکوب شد؛ عظمت ایران از بین رفت؛ عظمت ارتش ایران را پایکوب کردند... ملّت ایران را از سگ‌هاى آمریکا پست‌تر کردند... ما زیرچکمه آمریکا برویم، چون ملّت ضعیفى هستیم؟!» اینها بخش‌هایی از سخنرانی طوفانی امام خمینی رحمه‌الله در آبان ۱۳۴۳ است. زمانی که هیچ خبری از قیام مردمی و انقلاب نبود. دستگاه پهلوی آرام‌آرام در حال قدرت گرفتن بود و صدای هر مخالفی در نطفه خفه می‌شد. خمینی کبیر رحمه‌الله که تا پیش از این به کلیاتی درباره حفظ استقلال کشور اشاره می‌کرد و در یکی دو سال گذشته به جز در مواردی مانند لایحه نفوذ اسرائیل و بهاییان در هیئت حاکمه پهلوی که استقلال ایران و مردمش را به خطر می‌انداختند موضع‌گیری تندی نکرده بود به یکباره در برابر اعطای مصونیت قضایی به مستشاران آمریکایی در ایران چنین طوفانی برپا می‌کند. پهلوی در فروختن ایران تا جایی پیش رفته بود که حالا به تعبیر امام خمینی رحمه‌الله خود ایران و ملّت مسلمان آن را فروخته و آن را تبدیل به یکی از مستعمره‌های آمریکا کرده بود. برخلاف بسیاری از تحلیل‌گران ناآگاه که خصومت ضدّاسرائیلی و ضدّآمریکایی انقلاب اسلامی را از عوارض بعد از انقلاب می‌دانند که مایه دردسر شده و باید اصلاح شود اما تاریخ نشان می‌دهد که انقلاب اسلامی زاییده مواضع استقلال‌طلبانه امام خمینی رحمه‌الله در مخالفت با نفوذ و سلطه اسرائیل و آمریکا در ایران بود. اولین نقاط اصطکاک ایشان با دستگاه پهلوی از ابتدای دهه ۴۰ شمسی مخالفت شدید با سلطه اسرائیل و آمریکا و عمال آنها بر کشور بود. مخالفت‌های غیرتمندانه‌ و استقلال‌طلبانه‌ای که در ادامه با استقبال میلیون‌ها ایران روبرو شد و قطار انقلاب اسلامی را راه‌اندازی کرد. زمان زیادی از زخمی که آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به ایران زده بودند نگذشته بود. به همین علّت هم فریاد استقلال‌طلبانه و دعوت به انقلابی برای خدا به گوش ایرانیان نشست و تا عمق جان‌شان ریشه دواند. خمینی کبیر رحمه‌الله آنها را به عمق فطرت‌شان دعوت کرده و در مقابل هم در برابر قلدرهایی که عزت و منابع و شرافت‌شان را به حراج گذاشته بودند به قیام دعوت می‌کرد. اشارات ضداستعماری امام خمینی رحمه‌الله از ۱۳۴۲ و ۱۳۴۳ به بعد ضمیر روشن پیدا کرد: اسرائیل و آمریکا! استعمارطلبان قرن بیستم که چشم طمع به نه تنها ایران بلکه به هر ملک و جامعه ضعیفی داشتند. خمینی کبیر رحمه‌الله پیش‌تر هم در اسفند ۱۳۴۱ به دستگاه پهلوی گفته بود که «تا من هستم نمی‌گذارم دستگاه جبار، استقلال این ملّت را بر باد بدهد.» خمینی رحمه‌الله، صدای فروخفته ملّتی بود که بیش از یک قرن از ابتدای قاجار تا پهلوی دوم تحقیر شده و غارتش کرده بودند و حالا می‌رفت که به سینه آمریکا به‌عنوان استعمار جدید دنیا پس از انگلیس دست رد بزند و زد. ایشان ۱۵ سال بعد در خرداد ۱۳۵۹ زمانی که انقلاب اسلامی پیروز شده و شاه مخلوع از کشور اخراج شده بود هنوز از دردِ تحقیر ملّت ایران در کاپیتولاسیون که نقطه شروع نهضت ضدآمریکایی مردم ایران بود در رنج بود و آن را بزرگ‌ترین جنایت در حق ملّت ایران می‌دانست: «‌‌مستشاران آمریکا در مقدرات کشور مظلوم ما دخالت‌های مستقیم داشتند. تحمیل‌‌ ‌‌کاپیتولاسیون‌‌ بر ملّت مظلوم ما به وسیله شاه مخلوع سابق از بزرگترین جنایات آمریکا‌‌ ‌‌بود که با مخالفت روحانیون و ملّت متدین مواجه گشت و از آن پس چه ستم‌ها و چه‌‌ ‌‌جنایات که بر ملّت ما وارد نشد.‌» (صحیفه امام، جلد ۱۲، صفحه ۳۷۰) ایشان در گفت‌وگوی دیگری با یکی از رسانه‌های آمریکایی، شاه را عامل اصلی آمریکایی‌ها در ایران دانسته و رفتن او را باعث قطع ید آمریکا از ایران توصیف کرده و می‌گویند: «اگر معنای ضدیت با آمریکا این است که ما می‌خواهیم وابسته به آمریکا نباشیم، آری ما‌‌ ‌‌ضد آمریکایی هستیم! و اگر ترس آمریکا از این است، آری باید بترسند!‌... چون آمریکا با وجود شاه، همه چیز ایران را می‌بُرد و با رفتن شاه این دیگر میسر‌‌ ‌‌نیست.» (صحیفه امام، جلد ۵، صفحه ۳۳۷) جرم ملّت ایران و جمهوری اسلامی این است که نمی‌خواهند مقدرات ایران بزرگ توسط دست اجنبی رقم بخورد. جرم‌‌شان این است که می‌خواهند ایرانی برای ایران تصمیم بگیرد. نقطه اصلی دشمنی آمریکا با ایران هم همین است. آمریکایی‌ها یک بار در ۲۸ مرداد ۳۲ موفق شدند این موج را مهار کنند؛ موج انقلاب اسلامی اما بزرگ‌‌تر از عِده و عُده آنهاست. این را ۴۷ سال قدرت گرفتن و بالیدن انقلاب اسلامی با وجود دشمنی روزافزون ۴۷ ساله آمریکا با امواج استقلال‌طلبانه ایرانیان مسلمان اثبات می‌کند. 🔗 منبع: https://farsi.khamenei.ir/others-report?id=62548 #ديگران__گزارش

📰 بهاریه انقلاب 🔗 منبع: https://farsi.khamenei.ir/photo-album?id=62546 #عکس_پوستری

📰 خط حزب‌الله ۵۱۹ | سلاح امید  پانصد و نوزدهمین شماره هفته‌نامه‌ی خط حزب‌الله با عنوان «سلاح امید» منتشر شد.   سرمقاله شماره جدید این هفته‌نامه مروری بر مسئله جنگ نرم دشمن و راهکار‌های مقابله با آن بر اساس بیانات رهبر انقلاب اسلامی داشته است.  نیروهای مؤمن و انقلابی سراسر کشور می‌توانند در چاپ و توزیع این نشریه در مساجد و هیئت‌های مذهبی شهر و منطقه سکونت خود مشارکت کنند. این شماره خط حزب‌الله به روح مطهر شهید سیّدعباس جولایی، تقدیم شده و فرازی از وصیت‌نامه این شهید را مرور کرده است. دریافت «خط حزب‌الله» نسخه مطالعه | نسخه چاپی | تابلو اعلانات 🔗 منبع: https://farsi.khamenei.ir/news-content?id=62545 #خبر

🌿ذکر روز یکشنبه : یا ذَالجَلالِ وَ اْلاِکْرام ای صاحب جلال و بزرگواری 🍃ذکر روز یک شنبه موجب فتح و نصرت می شود. ذکر روز یکشنبه به اسم امیرالمومنین علیه السلام و حضرت زهرا سلام الله علیها است. روایت شده که در این روز زیارت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و زیارت حضرت زهرا سلام الله علیها خوانده شود. 📢 کانال مجتمع امام هادی علیه السلام 🔰 @ImamHadi121

✨زیارت نامه امیر المومنین علیه السلام 💫السَّلَامُ عَلَى الشَّجَرَةِ النَّبَوِیَّةِ، وَ الدَّوْحَةِ الْهَاشِمِیَّةِ، الْمُضِیئَةِ الْمُثْمِرَةِ بِالنُّبُوَّةِ، الْمُونِعَةِ بِالْإِمَامَةِ. السَّلَامُ عَلَیْکَ، وَ عَلَى ضَجِیعَیْکَ آدَمَ وَ نُوحٍ، السَّلَامُ عَلَیْکَ وَ عَلَى أَهْلِ بَیْتِکَ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ، السَّلَامُ عَلَیْکَ وَ عَلَى الْمَلَائِکَةِ الْمُحْدِقِینَ بِکَ وَ الْحَافِّینَ بِقَبْرِکَ. یَا مَوْلَایَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ، هَذَا یَوْمُ الْأَحَدِ، وَهُوَیَوْمُکَ وَبِاسْمِکَ، وَأَنَاضَیْفُکَ فِیهِ وَجَارُکَ، فَأَضِفْنِی یَامَوْلَایَ وَأَجِرْنِی،فَإِنَّکَ کَرِیمٌ تُحِبُّ الضِّیَافَةَ،وَ مَأْمُورٌبِالْإِجَارَةِ،فَافْعَلْ مَارَغِبْتُ إِلَیْکَ فِیهِ وَرَجَوْتُهُ مِنْکَ،بِمَنْزِلَتِکَ وَآلِ بَیْتِکَ عِنْدَاللَّهِ،وَبِمَنْزِلَتِهِ عِنْدَکُمْ،وَبِحَقِّ ابْنِ عَمِّکَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ وَعَلَیْکُمْ أَجْمَعِینَ. ✨زیارت حضرت زهراسلام الله علیها 💫السَّلَامُ عَلَیْکِ یَامُمْتَحَنَةُ، امْتَحَنَکِ الَّذِی خَلَقَکِ فَوَجَدَکِ لِمَاامْتَحَنَکِ صَابِرَةً،أَنَالَکِ مُصَدِّقٌ،صَابِرٌعَلَى مَاأَتَى بِهِ أَبُوکِ وَوَصِیُّهُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمَا،وَأَنَا أَسْأَلُکِ إِنْ کُنْتُ صَدَّقْتُکِ إِلَّاأَلْحَقْتِنِی بِتَصْدِیقِی لَهُمَا،لِتُسَرَّ نَفْسِی،فَاشْهَدِی أَنِّی طَاهِرٌ بِوَلَایَتِکِ،وَوَلَایَةِ آلِ نَبِیِّکِ مُحَمَّدٍ صلى الله علیه وآله 📢 کانال مجتمع امام هادی علیه السلام 🔰 @ImamHadi121